Zakaz eksportu złomu z Dubaju spowodował tymczasowe wycofanie określonych rodzajów złomu żelaznego, miedzianego i aluminiowego z głównego szlaku handlowego, ograniczając dostęp do surowców wtórnych dla nabywców znacznie poza granicami emiratu. Środek ten, wprowadzony początkowo na okres czterech miesięcy, obejmuje wybrane kody celne od 10 czerwca do 8 października 2026 r. Ma to znaczenie, ponieważ Dubaj znajduje się w samym sercu ważnego regionalnego rynku złomu, podczas gdy kraje takie jak Indie w dużym stopniu polegają na importowanych surowcach metalowych.

Datą, na którą należy zwrócić uwagę, jest 8 października, ale nie jest to zwykła data wygaśnięcia. Zgodnie z zawiadomieniem celnym Dubaju nr 13/2026 okres obowiązywania rozporządzenia ulega automatycznemu przedłużeniu, o ile nie zostanie on unieważniony kolejnym zawiadomieniem celnym. To, co stanie się dalej, może zatem powiedzieć tyle samo o strategii przemysłowej ZEA, co o krótkoterminowej dostępności złomu.

Zakaz eksportu złomu z Dubaju: najważniejsze informacje

  • Obwieszczenie Urzędu Celnego w Dubaju nr 13/2026 nakłada ograniczenia na wywóz określonych rodzajów odpadów i złomu żelaznego, miedzianego i aluminiowego.
  • Podany termin składania wniosków trwa od 10 czerwca do 8 października 2026 r.
  • W zawiadomieniu zaznaczono, że ograniczenie przedłuża się automatycznie, o ile Urząd Celny w Dubaju nie wyda zawiadomienia o jego uchyleniu.
  • Ośmiocyfrowe pozycje HS, których to dotyczy, to: 72041000, 72042100, 72042900, 72043000, 72044100 i 72044900 dotyczące złomu żelaznego, 74040000 dotyczące miedzi oraz 76020000 dotyczące aluminium.
  • Ministerstwo Handlu Zagranicznego może przyznawać zwolnienia w odniesieniu do kwalifikujących się, już istniejących umów międzynarodowych oraz w przypadkach, które uzna za leżące w interesie publicznym.
  • Skutki gospodarcze wykraczają poza Dubaj, dotykając w szczególności rynki aluminium wtórnego uzależnione od importu, takie jak Indie.

Co obejmuje zakaz eksportu złomu z Dubaju

Akt prawny ma węższy zakres niż sugerują niektóre nagłówki. Nie zakazuje on każdej formy wywozu odpadów ani każdego metalu nadającego się do recyklingu. Dotyczy on określonych pozycji celnych dotyczących złomu żelaznego i stalowego, złomu miedzianego oraz złomu aluminiowego.

Ogłoszenie opublikowano 24 czerwca, choć w art. 2 stwierdza się, że okres obowiązywania zakazu rozpoczął się 10 czerwca. BIR (Bureau of International Recycling) również podaje, że środek ten obowiązuje od 10 czerwca do 8 października.

W niektórych doniesieniach decyzję tę opisano jako zakaz złomowania obowiązujący w całych Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Dokument, który tutaj analizujemy, to zawiadomienie Urzędu Celnego w Dubaju, a to rozróżnienie ma znaczenie przy omawianiu zakresu prawnego. Z handlowego punktu widzenia zakłócenia w działalności jednego z głównych regionalnych ośrodków handlowych ilogistykazakres działania centrum może wykraczać znacznie poza obszar obowiązywania samego zawiadomienia.

Dla firm zajmujących sięrecykling złomu, przed podjęciem decyzji o tym, czy przesyłka może zostać zrealizowana, handlowcy muszą ustalić prawidłową klasyfikację HS, pochodzenie, miejsce przeznaczenia, datę umowy oraz trasę transportu.

Dlaczego Zjednoczone Emiraty Arabskie chcą, by więcej złomu pozostawało w kraju

Zakaz eksportu złomu z Dubaju wpisuje się w szerszy kierunek polityki. Polityka wyceny odpadów przemysłowych Zjednoczonych Emiratów Arabskich, ogłoszona w 2022 roku, ma na celu ograniczenie eksportu odpadów przemysłowych, zwiększenie ich wykorzystania przez krajowych producentów oraz ograniczenie zależności od importowanych surowców produkcyjnych.

W dokumencie tym niezwykle szczegółowo omówiono kwestię złomu. Wyznaczono w nim cel ograniczenia eksportu odpadów żelaznych z 1,4 mln ton do poniżej 300 000 ton oraz argumentuje się, że złom krajowy może zastąpić droższe surowce pierwotne.

To zmienia sposób, w jakimetale nadające się do recyklingusą postrzegane. Aluminium, miedź i stal nie są już jedynie materiałami wycofanymi z eksploatacji, dla których trzeba znaleźć zastosowanie. Dla gospodarki opartej na produkcji stanowią one surowiec o wartości przemysłowej.

Ma to znaczenie w całymrecykling metali żelaznych, recykling miedziorazrecykling metali nieżelaznychponieważ ta sama tona może reprezentować dwa konkurujące ze sobą interesy: przychody z eksportu dla przedsiębiorcy handlowego oraz strategiczny surowiec dla krajowego producenta.

Zmiany w zdolnościach przetwórczych aluminium zmieniają sytuację

W przypadku aluminium moment ten ma szczególne znaczenie.

W czerwcu firma Emirates Global Aluminium (EGA) otworzyła zakład recyklingu w Al Taweelah. Zakład ten ma roczną zdolność produkcyjną wynoszącą 185 000 ton. EGA określa go jako największy zakład recyklingu aluminium w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz największego odbiorcę złomu aluminiowego w tym kraju.

W sierpniu firma EGA poinformowała, że po wznowieniu zwiększania produkcji w maju zakład działał na poziomie około 10 procent mocy produkcyjnych. Firma spodziewa się osiągnięcia pełnej wydajności pod koniec czwartego kwartału 2026 roku.

Nie ma żadnych podstaw, by twierdzić, że to właśnie ten zakład spowodował wprowadzenie ograniczeń eksportowych. Bardziej uzasadnionym wnioskiem jest to, że oba te zjawiska wskazują na ten sam kierunek: Zjednoczone Emiraty Arabskie zwiększają krajowe moce przerobowe w zakresie wykorzystania metali wtórnych, a polityka ma na celu zatrzymanie większej ilości surowców nadających się do recyklingu w kraju.

Ta zmiana wykracza poza zakres złomu przemysłowego. Zmienia ona ekonomięrecykling metalia z biegiem czasu może wpływać na przepływy materiałów zrecykling puszek aluminiowychdo złomu produkcyjnego wyższej jakości.

Podaż złomu aluminiowego z Indii znajduje się pod presją

Przykład Indii pokazuje, jak szybko lokalny środek handlowy może przerodzić się w międzynarodowy problem z dostawami.

AlCircle podało, że w roku finansowym 2025–26 Indie sprowadziły 2,02 mln ton złomu aluminiowego o wartości około 4,2 mld USD. Około 400 000 ton, czyli blisko jedna piąta całości, pochodziło z Bliskiego Wschodu. Publikacja szacuje również, że import ten zaspokaja około 80 procent zapotrzebowania Indii na złom aluminiowy.

Ta zależność utrudnia zastąpienie dostaw. Jak się podaje, indyjscy nabywcy rozważali pozyskanie dodatkowych dostaw z Brazylii, Republiki Dominikańskiej, Singapuru, Hongkongu i Malezji.

Dłuższe trasy mogą powodować wzrost kosztów transportu, a różne rynki oferują różne klasy jakości, specyfikacje i ilości. Indie nakładają również 2,5-procentowe cło importowe na złom aluminiowy, co stanowi dodatkowy koszt związany z zaopatrzeniem zastępczym.

Dostawa zamienna nie jest dostawą identycznego produktu

Ogólne dane statystyczne dotyczące handlu mogą przesłaniać najtrudniejszy aspekt zmiany trasy.

Tona złomu aluminiowego na jednym rynku niekoniecznie stanowi zamiennik tony tego samego materiału w innym miejscu. Skład stopu, zanieczyszczenia, forma, wydajność odzysku, opakowanie, sposób załadunku oraz wymagania nabywcy – wszystkie te czynniki mają wpływ na to, czy dany materiał ma wartość handlową. Ta sama zasada dotyczy złomu miedzianego i żelaznego.

Dlaglobalna platforma handlowa zajmująca się odpadami, taka jak WasteTrade, co widać już na poziomie transakcji. Pomyślna transakcja to coś więcej niż tylko znalezienie sprzedawcy i kupującego. Specyfikacja fizyczna musi odpowiadać wymaganiom użytkownika końcowego, zanim droga handlowa nabierze sensu.

Dlaczego zgodność z przepisami i logistyka mają coraz większe znaczenie

Gdy zamknie się znany korytarz handlowy, nabywcy mogą być zmuszeni domateriały nadające się do recyklinguna większym obszarze geograficznym. Takie rozszerzone wyszukiwanie nie gwarantuje jednak zawarcia transakcji.

Klasyfikacja, zasady dotyczące miejsca przeznaczenia, dokumentacja i logistyka transgraniczna muszą być ze sobą spójne. Niższa cena nominalna może się okazać nieaktualna, gdy w obliczeniach dotyczących ceny dostawy uwzględni się koszty frachtu, cła, obsługi oraz wymogi regulacyjne.

To właśnie tutaj…Cyfrowy paszport produktumoże okazać się istotne. Gdy nabywcy oceniają nieznane źródła pochodzenia lub kontrahentów, uporządkowana dokumentacja dotycząca tożsamości materiału, pochodzenia, przechowywania i zgodności z przepisami może zmniejszyć niepewność co do tego, co faktycznie jest transportowane i skąd pochodzi.

Ograniczenia dotyczące eksportu złomu stają się problemem o zasięgu globalnym

Dubaj nie jest jedynym miastem, które podchodzi do surowców wtórnych w sposób bardziej strategiczny.

Rozporządzenie Unii Europejskiej w sprawie przemieszczania odpadów wprowadzi od 21 maja 2027 r. bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące eksportu odpadów innych niż niebezpieczne do krajów nienależących do OECD. Komisja Europejska wstrzymała również prace nad odrębnym projektem środka dotyczącego handlu złomem aluminiowym, stwierdzając, że cel tej polityki można osiągnąć w ramach rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów.

Firma WasteTrade przeanalizowała teOgraniczenia UE dotyczące eksportu złomu aluminiowegoosobno. Mechanizmy prawne różnią się, ale problem gospodarczy jest ten sam: rządy i producenci coraz częściej postrzegają wysokiej jakości surowce wtórne jako zasoby, które warto zachować.

Handel będzie trwał nadal, ale dostępu do cennych surowców wtórnych nie można już traktować jako kwestii niezmiennej pod względem politycznym ani prawnym.

Na co inwestorzy powinni zwrócić uwagę przed 8 października

Pierwsza kwestia ma charakter regulacyjny. O ile Urząd Celny w Dubaju nie opublikuje zawiadomienia o unieważnieniu, zawiadomienie celne nr 13/2026 przewiduje automatyczne przedłużenie.

Drugim czynnikiem jest popyt krajowy. Zakład recyklingowy EGA w Al Taweelah wciąż zwiększa skalę działalności, a jego zapotrzebowanie na złom powinno stać się bardziej oczywiste w miarę wzrostu produkcji w kierunku planowanej wydajności.

Trzecim czynnikiem jest zmiana trasy. Nabywcy będą testować alternatywne miejsca pochodzenia, ale sama cena nie zadecyduje o tym, które trasy przetrwają. Koszty transportu, specyfikacja, klasyfikacja celna i przepisy dotyczące miejsca przeznaczenia mogą sprawić, że pozornie tańszy ładunek okaże się mniej opłacalny po dostarczeniu.

Dla firmy WasteTrade, która łączy dostęp do rynku z informacjami dotyczącymi zgodności z przepisami oraz logistyką, to rozróżnienie ma kluczowe znaczenie. Rynek teoretyczny i rynek, na którym można prowadzić działalność, to nie to samo.

Co się stanie po 8 października 2026 roku?

Służby celne w Dubaju mogłyby wydać zawiadomienie o zniesieniu tego ograniczenia. Przepis dotyczący automatycznego przedłużenia mógłby sprawić, że ograniczenie to pozostałoby w mocy. Władze mogłyby również zrewidować ramy prawne lub nadal stosować wyłączenia w przypadku spełniających kryteria spraw.

Dopóki nie nastąpi oficjalna zmiana, inwestorzy powinni unikać traktowania 8 października jako pewnej daty ponownego otwarcia.

Ogólna lekcja płynąca z wprowadzonego w Dubaju zakazu eksportu złomu staje się już coraz bardziej oczywista. Metale wtórne zyskują coraz większe znaczenie w polityce przemysłowej. Kraje o rosnącymrecyklinga podmioty dysponujące zdolnościami produkcyjnymi mają silniejsze motywacje do zachowania zapasów materiałów, podczas gdy rynki uzależnione od importu muszą włożyć więcej wysiłku w zapewnienie alternatywnych źródeł zaopatrzenia.

W ten sposób powstaje rynek złomu o innym charakterze. Najkorzystniejsza trasa niekoniecznie jest już tą, która oferuje najwyższą cenę nominalną lub najdłuższe relacje handlowe. Jest to trasa, na której jakość materiału, popyt ze strony nabywców, zgodność z przepisami, dokumentacja i logistyka nadal mogą ze sobą współgrać.

W miarę jak zbliża się październikowy termin podjęcia decyzji w sprawie zakazu eksportu złomu z Dubaju, to rozróżnienie będzie miało znaczenie daleko poza granicami Dubaju.